Forma Andy'ego Murraya na tegorocznym French Open była dużą niewiadomą. Szkot jak wiadomo fantastycznie rozpoczął sezon od wyśmienitego występu na Australian Open. Potem przyszło jednak wielkie załamanie formy Murraya, którego apogeum były porażki z takimi zawodnikami jak Young czy Bogomolov. Szkocki tenisista odbudował formę dość szybko, bo już podczas zawodów w Monte Carlo grał całkiem nieźle. Gil, Stepanek i Simon w meczach z Murrayem praktycznie nie zaistnieli. W następnych zawodach w jakich brał udział Szkot jego osiągnięcia nie były już tak dobre, gdyż w drugiej rundzie turnieju w Madrycie lepszy od faworyzowanego przeciwnika okazał się być rewelacyjny wówczas Thomaz Bellucci. W Rzymie Murray znowu jednak grał znakomicie, co objawiło się nawet nie tyle w zwycięstwach nad Malisse, Starace i Mayerem ile w fantastycznym boju stoczonym z Djokovicem. Ostatecznie, fani finalisty tegorocznego Australian Open obawiający się o jego formę na French Open mogli odetchnąć z ulgą. Forma nie jest wprawdzie rewelacyjna, ale naprawdę  dobra i powinna wystarczyć na pokonanie takiego rywala jak Troicki.

Serb według mnie jest zawodnikiem, który w przeciągu ostatniego półtora roku dokonał bardzo dużego postępu w grze. Analizując jednak poczynania Troickiego w przeciągu ostatnich trzech miesięcy trudno jednak być pełnym zachwytu. Porażki z Granollersami, Staracami i Mayera nie przystoją zawodnikowi o takim potencjale jak Troicki. W Dusseldorfie Serb pokazał znamiona odbudowy formy. Podobnie jak w przypadku Murraya trzeba mieć na uwadze, że napotkani rywale byli dość słabymi przeciwnikami. Na papierze mogłoby wydawać się, że pokonanie przez Troickiego Dolgopolova musi świadczyć o dobrej formie Serba. Ukrainiec pokonał się w meczu z Viktorem sam. Uważam, że ta forma, którą prezentuje na turnieju Serb to wciąż bardzo daleko od "życiówki" i za mało by myśleć o pokonaniu Murraya.