To co Trójkolorowi zagrali w swoim pierwszym spotkaniu można opisać jednym, prostym słowem - tragedia. Nie istniał zupełnie atak, a o przyjęciu lepiej nie wspominać. Porażki z Włochami w takim stylu mało kto się spodziewał, tym bardziej, że przed tym dwumeczem, to gospodarze byli stawiani w roli faworyta. Włosi odmłodzili skład. Nie było Vermiglio, Parodiego, Feia. Wydawać by się mogło, że bez tych kluczowych zawodników goście niczego nie zwojują. Stało się jednak zupełnie inaczej. Dzisiaj czeka nas drugi pojedynek pomiędzy tymi ekipami, i niemożliwe jest, aby po raz kolejny Francja zagrała aż tak słabo. Po cichu liczę na mniej więcej podobny scenariusz jaki miał miejsce w spotkaniu Polski z USA. Wtedy to także w pierwszym spotkaniu Amerykanie nie mieli zbyt wiele do powiedzenia, za to w drugim zeszli z parkietu jako zwycięzcy. Francuzi na pewno będą chcieli zmazać plamę wstydliwej porażki, i pokazać się przed własną publicznością z jak najlepszej strony.

 Mauro Berruto jak już wcześniej wspominałem zrewolucjonizował lekko skład pomijając zawodników, którzy w ostatnim czasie stanowili o sile tego zespołu. Zamiast nich w kadrze znaleźli sie m.in. Savani, Zaytsev, Lasko, Birarelli. Nie są to anonimowi gracze, każdy z nich stanowi o sile swojego klubowego zespołu. Mimo wszystko, liczyłem na to, że Trójkolorowi grający w praktycznie nie zmienionym składzie, górować będą nad nie zgranym jeszcze przeciwnikiem. Wynik mocno mnie zaskoczył, ale dzisiaj liczę na rewanż, a przynajmniej na ugranie dwóch setów przez gospodarzy. Rouzier, Samica, Vadeleux, Pujol, Lyneel muszą zagrać o niebo lepiej. Przegrane sety do 14,20 i 12 nie mogą się przytrafiać takiej ekipie jak Francja, nawet w przypadku gry z Brazylią. Uważam, że był to zwyczajny wypadek przy pracy, i wątpię, aby możliwe był jeszcze gorszy mecz od tego piątkowego. Będą walczyć, a jak tak, to handi powinno zostać pokryte.