Juergen Melzer bywa dość nieobliczalnym tenisistą. Gdy gra swój tenisy potrafi wznieść się na niesamowite loty. Problem z Austriakeim jest taki, że niezwykle ciężko przewidzieć kiedy on swoją formę osiągnie. Dlatego też, o wiele łatwiej jest oceniać dyspozycję Melzera po kilku pierwszych meczach w turnieju, gdy już widać co on mniej więcej prezentuje. Śmiem po jego obecnych występach twierdzić, że Juergen jest kandydatem numer jeden do zwycięstwa w Zagrzebiu.

Melzer zmagania w Zagrzebiu rozpoczął o dziwo od kwalifikacji. Tam rozprawił w pył trzech kwalifikantów - odpowiednio Cacica (6:2, 6:1), Semrajca (6:1, 6:3) i Fischera (6:3, 6:4). Rywale nawet jak na challengerowców bardzo przeciętni, więc nie można się dziwić łatwym zwyciestwom. Zwycięstwa 6:1, 6:3 nad Petzschnerem (który pokonał na Australian Open Rosola ze strwatą ledwie dwóch gemów, a następnie rozegrał dobre zawody z Raonicem) i Seppim (stabilna forma, dobry mecz z Gasquetem na Australian Open pokazują, że forma Austriaka na pewno jest wysoka. Rywal Melzera, Michael Berrer, to z kolei zawodnik jeszcze nie średniego pułapu. Ostatnio Niemcowi dalej niż bliżej do tej średniej zresztą. Z tenisisty rangi ATP Tour Berrer staje się powoli challenegrowcem, którego serwis już nie razi piorunami jak kiedyś. Druga połowa w jego wykonaniu była tragiczna - 39 meczów w turniejach ATP i challengerach i 25 porażek. W roku obecnym zwyciestwa nad Gabashvilim i Dancevicem w Heilbronn, ale i porażka 6:1, 6:4 z Stebe, którego później pokonał w Montpellier Mathieu, o którym z powodu kontuzji już świat dawno zdążył zapomnieć. W Zagrzebiu pierwszy set z Chiudinellim to były męki, a Szwajcar jest w tak złej formie, że ledwo przeszedł Basica i de Voesta w kwalifikacjach. Ostatnio nie doceniłem fatalnej formy Ljubicica, niemniej słabość podania w spotkaniu z Chorwatem Niemca, pokazuje, że to nie tenis, przy którym wspinając się na swoje wyżyny Berrer mógłby nawiązać walkę z Austriakiem.