Francja w ostatnich latach doczekała się naprawdę ciekawej generacji tenisistów z Tsongą i Monfilsem na czele. Dla każdego francuskiego tenisisty celem nadrzędnym jest dobre zaprezentowanie się swojej publiczności podczas French Open. Jeremy Chardy do światowej czołówki nie należy i pewnego pułapu ot tak nie przeskoczy. Barierę nie do przejścia stanowić będzie raczej dla niego już Lleyton Hewitt, który jest rywalem Chardy’ego w pierwszej rundzie Roland Garros.

Lleyton Hewitt nie jest z pewnością amatorem claya. Jego ulubioną nawierzchnią jest hard, na którym rozegrał 437 spotkań, z których 324 wygrał i 113 przegrał. To na hardzie też Australijczyk wygrał 19 turniejów. Na clayu osiągnięcia Hewitta mimo wszystko też nie są najgorsze. Stosunek 94 zwycięstw i 44 porażek (3 wygrane turnieje) to całkiem ładny wynik nawet jeśli się weźmie pod uwagę, że duża liczba sukcesów przypada na ok. lata 2001-2003, gdy Hewitt był numerem jeden na świecie. Obecnie Hewitt nie gra już na tym poziomie co kiedyś (33 miejsce w rankingu), lecz w dalszym ciągu potrafi ograć zawodników z czołówki. Z urodzonymi clayowcami takimi jak Schwank czy Chela Hewitt w pierwszych tegorocznych meczach na cegle przegrywał. Z meczu na mecz było jednak lepiej. O tym, że Australijczyka stać na wiele przekonali się niedawno John Isner, Mikhail Youzhny czy Daniel Gimeno-Traver, który tak doskonale zaczął French Open. Niedocenianie Hewitta to duży błąd, bo jego forma pokazuje, że niejednego gracza z czołówki potrafi ograć.

Jeremy Chardy jest zawodnikiem, który ma problem ze stabilizacją formy na dłuższą metę. Stać go z pewnością na wykorzystanie słabszego dnia rywala. Pokazał to nawet niedawno w pojedynku z Juanem Monaco, który gdzieś zagubił się przed French Open. Podobnie było gdy w kwietniu mierzył się z Montanesem. W spotkaniu z Troickim w ramach ARAG World Team Cup Chardy poniósł już bezdyskusyjną porażkę. Francuz zaskoczył też na minus w innym starciu kwietniowym z Golubevem podczas turnieju w Monte Carlo, bo żeby przegrać ostatnio z Kazachem trzeba się naprawdę mocno starać. Rok 2010 w ogóle zresztą nie jest dobry dla Chardy’ego, który pomimo usilnych starań nie może osiągnąć formy z połowy 2009r., kiedy to zdarzyło się Franzuowi nawet wygrać turniej w Stuttgarcie, w finale pokonując nie byle kogo, bo Victora Hanescu. Chardy sprawia teraz na korcie wrażenie nieco zagubionego. Zarówno na hardzie jak i na cegle w roku obecnym więcej spotkań przegrał niż wygrał.

Podsumowując wszystko: Choć zwycięstwo Hewittowi może nie przyjść łatwo to zwyżka formy przed turniejem powinna być widoczna. Chardy powyżej pewnego poziomu póki co się nie wzniesie, a nie jest to gracz, który z dnia na dzień przygotuje zbuduje formę, a ostatnia była słaba. Żeby Francuz wygrał to Australijczyk musi być słabo dysponowany w co, patrząc na wspomniane wyniki meczów z Isnerem, Youzhnym i Gimeno-Traverem wątpię.

Analiza by jaskir